Het onderzoeksteam van de Western Sydney University, dat onder de vlag van het National Environmental Science Program de veerkracht van natuurgebieden bestudeert, heeft een opmerkelijke ontdekking gedaan in het bekende Australische UNESCO-werelderfgoed Greater Blue Mountains. Uit nieuw onderzoek in het Hawkesbury-gebied blijkt dat zich in de steile kloven unieke en uiterst kwetsbare regenwoudgemeenschappen schuilhouden. Deze bosgebieden bleken op officiële overheidiskaarten grotendeels te zijn geregistreerd als eucalyptusbos. De wetenschappers stelden vast dat de werkelijke omvang van het regenwoud in de onderzochte regio drie tot vier keer groter is dan tot nu toe werd aangenomen.
- Meer dan 90 procent van het ontdekte regenwoud stond op officiële overheidskaarten onjuist geregistreerd als eucalyptusbos.
- Het werkelijke oppervlak aan regenwoud in het onderzochte gebied is drie tot vier keer groter dan voorheen werd aangenomen.
- In de beschutte kloven leven oeroude plantensoorten uit het Gondwana-tijdperk en een grote populatie van de ernstig bedreigde boom Rhodamnia rubescens.
Officiële vegetatiekaarten bleken massaal onjuist
Met behulp van geavanceerde terrein- en kronendakmodellen bracht ecoloog Dr. Eli Bendall samen met zijn team het Hawkesbury-gebied in de staat New South Wales gedetailleerd in kaart, gecombineerd met veldonderzoek op lastig bereikbare locaties. Uit de resultaten, die zijn gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Vegetation Classification and Survey, blijkt dat ruim 90 procent van het regenwoud in de onderzochte zone op de officiële vegetatiekaart van de staat verkeerd gedefinieerd stond.
Door de beschutte ligging in diepe ravijnen bleven deze unieke ecosystemen eeuwenlang verborgen in het landschap.
Vegetatiekaarten vormen voor overheidsinstanties de basis om natuurbeleid en brandbestrijding op af te stemmen. Eucalyptusbossen zijn gewend aan periodieke bosbranden en hebben vuur in sommige gevallen zelfs nodig om te kiemen, terwijl regenwouden juist uiterst vuurgevoelig zijn. Wanneer een kwetsbaar regenwoud op papier als eucalyptusbos staat geregistreerd, ontstaat het risico dat preventieve maatregelen of bosbranden onherstelbare schade aanrichten aan de biodiversiteit.
Oeroude plantensoorten vinden beschutting in de diepte
De nieuw beschreven regenwoudtypen – aangeduid als Hawkesbury Warm Sheltered Gully Rainforest en Hawkesbury Subtropical-Dry Bench Rainforest – herbergen zeldzame flora. Zo bevatten deze kloven plantenlijnen uit het aloude Gondwana-supercontinent, die meer dan 180 miljoen jaar geleden ontstonden.
Daarnaast troffen de onderzoekers grote, niet eerder bekende populaties aan van Rhodamnia rubescens, een boomsoort die lokaal bekendstaat als ‘scrub turpentine’ en officieel als ernstig bedreigd is aangemerkt.
Kwetsbaarheid voor bosbranden vereist snelle actie
Op veel van de onderzochte locaties is in de historische gegevens geen enkele bosbrand vastgelegd. Bendall benadrukt dat deze ecosystemen extreem slecht reageren op vuur. Bij een confrontatie met bosbranden verliezen deze bossen hun complexe structuur en neemt de capaciteit om een hoge biodiversiteit te ondersteunen sterk af.
Als deze regenwouden eenmaal branden, verdwijnt het unieke karakter van het ecosysteem en kan de aanwezige biodiversiteit niet langer in stand worden gehouden.
De onderzoekers pleiten daarom voor een dringende herziening van de officiële vegetatiekaarten in New South Wales en het aanscherpen van beschermingsmaatregelen. Het Greater Blue Mountains-gebied geldt al als een prioriteitslocatie binnen het actieplan voor bedreigde soorten van de Australische overheid. De nieuwe kartografische gegevens moeten terreinbeheerders helpen om gerichter preventieve maatregelen te nemen ter bescherming van de omringende gebieden.
Vindt u dat overheden vaker geavanceerde technologie moeten inzetten om bestaande natuurkaarten te herzien en beter te beschermen? Laat uw reactie hieronder achter.
