De expeditie die zijn halve leven bepaalde, is voorbij. De Britse avonturier Karl Bushby (57) is maandag na 28 jaar te voet teruggekeerd in zijn geboorteplaats Hull, in het noordoosten van Engeland. Daar werd hij door honderden mensen onthaald. In 1998 vertrok de voormalige parachutist uit het zuiden van Chili. Hij hield zich aan twee regels: geen gemotoriseerd vervoer gebruiken om verder te komen, en pas naar huis gaan als de tocht af was. Zijn presseteam schat de afgelegde afstand op ongeveer 50.000 kilometer, door 29 landen op vier continenten.
- Karl Bushby vertrok op 1 november 1998 uit Punta Arenas in Chili en kwam maandag te voet aan in Hull.
- Volgens zijn team legde hij zo’n 50.000 kilometer af, door 29 landen op vier continenten.
- Visumproblemen, de financiële crisis van 2008 en de coronapandemie kostten hem samen ongeveer 14 van de 28 jaar.
- Regisseur Werner Herzog maakt een documentaire over de tocht, getiteld ‘Walk of Life’.
Met de aankomst in Hull begint voor Bushby een nieuw hoofdstuk, waar hij zelf met enige zorg naar kijkt. In september sprak hij in Noord-Frankrijk met persbureau AFP over zijn terugkeer naar een normaal bestaan in Groot-Brittannië. “Ik moet proberen weer voet aan de grond te krijgen in de volwassen wereld”, zei hij toen.
Een feestelijk onthaal op het plein bij het stadhuis
Al op zondag werd Bushby toegejuicht toen hij in dichte mist over de Humber Bridge liep, ongeveer drie uur lopen van huis. Maandagochtend volgde de officiële ontvangst op het Queen Victoria Square, waar het stadsbestuur een klein podium had laten bouwen. In korte broek en met een grijs geworden baard kwam hij binnen, met zijn tweewielige bagagekar ‘The Beast’ aan de hand.
“Ik heb dit niet alleen gedaan. Er was een groot team, het grootste team: de aarde. Dat was nodig om mij hier terug te krijgen”, zei Bushby tegen de menigte.
Tegenover de BBC zei hij “absoluut overweldigd” te zijn. Burgemeester Maria Coward sprak van een tocht die veel inwoners hadden gevolgd: “We zijn allemaal geïnspireerd door zijn geest, zijn vasthoudendheid en zijn ijzeren wil.” Daarna liep Bushby, uiteraard te voet, nog zo’n vijf kilometer naar het huis van zijn moeder Angela. Daar zou hij zijn zoon Adam terugzien en voor het eerst zijn twaalfjarige kleindochter ontmoeten.
Van Patagonië via Alaska en Siberië naar Europa
Bushby was 29 toen hij vertrok, kort nadat zijn huwelijk was gestrand. Zijn vrouw verhuisde met hun zoon naar Noord-Ierland. Hij begon met enkele honderden Amerikaanse dollars op zak, volgens de NOS 500 dollar. Hij liep door Zuid- en Midden-Amerika, onder meer door de beruchte Darién Gap. Dat ongerepte jungle- en moerasgebied tussen Colombia en Panama heeft geen doorgaande weg. Volgens de NOS zwom hij tussen krokodillen om te ontsnappen aan een guerrillaoorlog in Colombia. In Panama zat hij enige tijd vast, omdat hij het land zonder visum was binnengekomen.
Via de Verenigde Staten en Canada bereikte hij Alaska. In 2006 stak hij samen met de Franse avonturier Dimitri Kieffer de bevroren Beringstraat over naar Rusland. Dat ging bijna mis: hij kwam oog in oog te staan met een ijsbeer. Aan de overkant werd hij door Russische grenswachten aangehouden, omdat hij het land illegaal was binnengekomen.
Rusland bleek het grootste struikelblok
Geen land kostte hem zoveel tijd als Rusland. Door visumproblemen en het barre klimaat, waardoor hij er per jaar maar enkele maanden kon lopen, deed hij volgens de NOS met onderbrekingen bijna tien jaar over de doortocht. Toen Moskou hem in 2012 een visum weigerde, liep hij uit protest 5600 kilometer van Los Angeles naar de Russische ambassade in Washington. Uiteindelijk kreeg hij de papieren alsnog.
Ook buiten Rusland liep hij tegen obstakels aan. Na de crisis van 2008 raakte hij zijn sponsors kwijt en woonde hij noodgedwongen een tijd in Mexico. Bij een poging Mongolië binnen te komen, hielden Chinese autoriteiten hem vast omdat ze hem voor een spion aanzagen. Ook de coronapandemie zorgde voor vertraging.
Zijn regels bleef hij trouw: als hij tijdens een gedwongen pauze moest vliegen, hervatte hij de tocht daarna altijd op precies de plek waar hij was gestopt.
Vanuit Kazachstan zwom hij over de Kaspische Zee naar Azerbeidzjan. De Kanaaltunnel mocht hij niet te voet door, dus zwom hij begin oktober van Noord-Frankrijk naar Dover, verspreid over meerdere dagen. “Het was niet makkelijk, maar dat was precies het doel: bewijzen dat ik meer kan dan ik dacht”, zei hij na aankomst. “We kunnen allemaal veel meer bereiken dan we ons voorstellen.”
Herzog legt de reis vast in een documentaire
De Duitse regisseur Werner Herzog en een filmploeg volgden Bushby bij zijn terugkeer voor de documentaire ‘Walk of Life’. Het productiebedrijf achter de film steunde hem volgens AFP al zestien jaar financieel en logistiek. Die steun laat zien dat zo’n prestatie niet alleen op doorzettingsvermogen draait. Wie geen gemotoriseerd vervoer mag gebruiken, is voor visa, geld en uitrusting des te meer afhankelijk van anderen. Bushby zelf rekende aanvankelijk op vijf jaar, daarna op ongeveer twaalf. Het werden er 28.
